Genmaicha – zielona herbata z prażonym ryżem
Sencha, podobnie jak wiele innych aspektów japońskiej kultury herbacianej, ma ciekawą historię swojego pochodzenia. Wiąże się z wpływem chińskiej tradycji herbacianej, ale z czasem zyskała unikalne cechy, które odróżniają ją od chińskiej senchy. Wiadomo, że zielona herbata została przywieziona do Japonii z Chin w VIII wieku. Jednak to właśnie zielona herbata zaczęła być uprawiana na japońskich ziemiach, dostosowując się do lokalnych warunków klimatycznych i praktyk kulturowych. Następnie, w XVIII wieku, pod wpływem chińskich innowacji, zyskała popularność nowa metoda przetwarzania herbaty, znana jako "sencha". Cechy senchy w porównaniu z chińską senchą: Metoda przetwarzania: Sencha jest produkowana przez parzenie liści herbaty, wałkowanie, formowanie i suszenie. Metoda ta pomaga zachować jasnozielony kolor i świeży smak. Aspekt cieniowania: Charakterystyczną cechą senchy jest brak poddawania liści cieniowaniu, co jest typowe dla niektórych chińskich zielonych herbat, takich jak Cha Lung Jing (Longjing) i Biały Pazur (Bai Hao Yin Zhen). To sprawia, że sencha jest bardziej orzeźwiająca w smaku. Uprawa na otwartej przestrzeni: Liście herbaty do senchy są uprawiane na otwartych plantacjach, co wpływa na ich rozwój i walory smakowe. Chińskie odmiany, takie jak sencha z prowincji Guangdong, mogą rosnąć w cieniu lub pod osłoną. Nuty smakowe: Smak senchy może być delikatniejszy i mniej gorzki w porównaniu z niektórymi chińskimi zielonymi herbatami. Jej aromat często ma świeży, ziołowy lub kwiatowy charakter. Ogólnie rzecz biorąc, sencha ucieleśnia japońską tradycję i ma swoje unikalne cechy, które wynikają z wpływu i rozwoju kultury herbaty w Japonii.
📍 Japonia, Koka-shi
Yasuharu Maeno










































